الحياة الجمعياتية في بلاد الترنني

في بلادنا قد ما عرفت عباد، فما حاجة تقريباً تلقاها عند الناس الكل ألا وهي الطمع.
فين ما تبدى فما فلوس وربح، الريقة تسيل، والمخ يولي يخدم وتمشي القيم تعمل دورة وتحل محلها المصالح الشخصية الضيقة (ساعات تولي واسعة، انتي والربح).

ناس تدبر أسفار، امتيازات، وبرشة حاجات وخدمات بلوشي على حساب المجموعة، وزد على ذلك يظهروا هوما فايقينلها ويقوموا بأعمال ذات مصلحة عامة ويعلى قدرهم بين الناس والصحافة تكتب وتمجد، وهللوا وكبروا تكبيراً...

وكان وقفت الحكاية هوني، انجموا نقولوا آش علينا فيهم وربي يبعد علينا ولاد الحرام ونغمضوا عينينا. أما برجولية يجيني واحد امسخ، كان جات الدنيا دنيا راهو ما يتهزش بمقص النار، يعطيني دروس في الأخلاقيات ويدعيلي في آخر الكلام انشالله نولي كيفو...

هكة ما عادش نقدر نصبر ولساني ينتان في لحظة ويركح ضرب خنيفري..

شنية نولي كيفك ؟
تدعيلي باش نولي سارق؟ وأنا والحمدلله ما عنديش دخل في المعامع القذرة متاعكم.

عباد مرضى ما قراوهم في المكتب كان الضمير المستتر، الشيء إلي خلى ضميرهم يحضر ويغيب إنتي والجو والمقام.

المعضلة الكبيرة هو أنو ما فماش مراقبة للميزانيات متاع الجمعيات وإلي يشد منصب في جمعية يبدى منو للكاسة ولا من يحاسب خاطر في بلادنا الناس في طبيعتها تحب إتفتف وزيد كي تلقى الظروف الملائمة، يولي شوية من الحنة وشوية من رطابة اليدين.

الحاسيلو الله يهلك كل من تفتف في كاسة وعلى ديار وكبر كرشو بفلوس الحرام وبطبيعة الحال ما نعمموش، فما جمعيات تعمل في حاجات كبيرة برشة وفما ناس مقتنعين ب إلي يعملوا فيه وهاذوما يستحقوا كل خير.

ولي عودة للموضوع هذا لدراسة مثال حي، هو إلي فيقني على الوضع.
خلي واحد لا يخليلهم لا يبقيلهم..
ونحن للفساد بالمرصاد.

Blogs à entrée payante

Fermez les yeux.
Respirez un bon coup.
Bonne nouvelle à tous les bloggeurs!
La direction blogosphérique internationale en a décidé ainsi et aucun mouvement de protestation ne sera toléré.
Tous les visiteurs qui viendront consulter les blogs de la tunisphère se devront de verser l'équivalent de 1 dinar tunisien pour chaque sujet lu.

Ce domaine qu'on croyait éternellement sain et très loin de la pourriture de l'oseille a finalement succombé face aux assauts incessants du capitalisme.
Désormais, les bloggeurs à succès mènent une vie de rêve loin des projecteurs. Beaucoup d'entre eux se sont retirés dans des patelins perdus du centre du pays. La qualité de vie étant bien meilleure dans ces coins du monde.

Le luxe, on s'y fait rapidement. On en demande toujours encore plus:
Le chauffeur,
la voiture de luxe,
l'adsl 20 Mo (Bon là j'exagère un peu),
le magnifique téléphone portable qui comporte un clavier vous permettant d'immortaliser toutes les idées que votre muse vous distille au compte gouttes depuis que c'est pour l'argent que vous écrivez,
la superbe jeune femme que vous courtisiez vainement depuis quelques siècles et qui vous a tout à coup trouvé des charmes cachés que les milliers de dinars ont su mettre en valeur.

C'est donc cela la Dolce Vita dont on parle dans les magazines, ici et là.
Dormir douze heures par jour, c'était difficile à accepter au début. maintenant on essaie de faire avec, faute de mieux.
Maintenant nos amis lecteurs qui viennent du bout du monde ne viendront pas les mains vides. Je sais pertinemment qu'ils en avaient envie depuis très longtemps. J'ai été d'une gentillesse exemplaire en leur permettant de me faire plaisir rien que pour mes beaux yeux.


Chers lecteurs souriez. Ce n'était qu'un (mauvais?!) rêve dont j'ai eu du mal à me remettre. Quoique si vous y tenez vraiment vous pouvez toujours m'envoyer vos chèques :)